Όνειρα for sale

Όταν ήμουνα μικρή (τίρλαντιντανταντά)..

Εδείχναν κάτι διαφημήσεις στην τηλεόραση που ήταν μια πανέμορφη κοπέλα γύρω στα 25, με καστανόξανθα μαλλλια, παστούα,  που εφορόυσε καμελό στενό παντελόνι τζαι άσπρο πουκάμισο (νομίζω είχε τζαι ένα γαλάζιο πουλόβερ αφησμένο ανέμελα στους ώμους της) τζαι ετζιλιέτουν μες το γρασίδι με ένα μωρό γλυκούι ξανθούι και ένα μπέζ σκύλο τύπου λάμπραντορ.

Έτσι λοιπόν, αμαν εσκέφτουμουν την ζωή μου σαν "μεγάλη" εφορούσα καμελό παντελόνι και άσπρο πουκάμισο, είχα σπίτι με γρασίδια (άρα και αυλή), είχα ξάνθα μωρά, στάνταρ ειχα ένα λάμπραντορ και ετζυλιούμασταν ούλλοι μες τα γρασίδια και μες την τρελλή χαρα..

Και διερωτούμαι (τωρά που εμεγάλωσα και είδα το φως)..ποιός στο καλό εφαντάστηκε τούντη διαφήμηση τζι επούλησε μου την τζαι εμένα..

Άλλη εικόνα που μου έμεινε εν ένα ερωτευμένο ζευγάρι να περπατά σε μια παραλία ντυμένοι με jeans και άσπρα πουκάμισα. Σε ποιό φανταστικό κόσμο των στρουμφ γίνουντε τούντα πράματα; Nαι, όπως το φανταστήκετε μόνο στα έργα..Aλλά μες το νου μου άμαν είσαι madly in love κάτι τέθκοια κάμνεις..Επίσης ο grande γκόμενος φορεί στάνταρ jean με άσπρο πουκάμισο τζαι κατα προτίμηση εν ξυπόλητος!! Όποτε μου κάμει το χατήρι ο φίλος μου να φορέσει jean με άσπρο πουκάμισο I fall in love all over again..(drooling και άλλα τέτοια!).

Γενικά πολλές απ' τις ιδεές μου ως προς το what something should look like είναι επηρεασμένες από έργα και γενικά απ' την τηλεόραση και τα βιβλία που διαβάζω. Τo my defence, ειλικρινά εν είμαι πολλα μαννή και airheaded....απλά μεγάλωσα με κάποιες εικόνες να παρελάβνουν μπροστά μου και επηρεάστηκα!  Έννεν πως εν καταλαβαίνω πως εν πελλάρες τούτα ούλλα..αλλα καμιά φορά πιάνω τον εαυτό μου να διερωτάται αν κάμνω κάτι λάθος επειδή ούτε σπίτι έχω, ούτε καστανόξανθα μαλλιά, ούτε λάμπραντορ..και μήπως κάμνω κάτι λάθος;

Αποτέλεσμα : Πιάνω τηλέφωνο την μάμμα μου τζαι παουρίζω πως εν εκατάφερα τίποτε στη ζωή μου γιατί τα μαλλιά μου εξακολουθούν ναν μαύρα και σγουρά και δεν έχω καν σκύλλο. Η μάμμα μου εν ανησυχά με κάτι τέθκοια ευτυχώς, λέει μου "ναι ναι μάνα μου μεν ανησυχείς τζαι πήεννε κανένα κομμωτήριο..Τζαι πε τους να σου τα κόψουν τζαι λίο!". Οκ? ΟΚ!

Οι Λονδρέζοι της Σούλλας

http://soullalondon.blogspot.com/2010/10/soulla-s-londoners.html

Τα πάνω κάτω της Σούλλας

Mood Swings?
Τες τελευταίες μέρες είχα mood swings! Έτσι στα καλά καθούμενα έπιανε με το depression μετά εξύπνουν ένα πρωί μες την τρελλή χαρά.. Δυστυχώς εν εγίνετουν τίποτε για να δικαιολογεί τα mood swings. Oύτε καν ειχα PMS ή περίοδο ή κάτι..Άραγε έγινα bipolar? Τι σημάινει bipolar?

Άμαν ήμουν πιο μιτσιά τζαι ομολογουμένως πιο normal, εν είχα ποττέ mood swings. Μην σου πω πως άμαν είχαν οι φιλενάδες μου ενευρίαζα πολλά. Έν εκαταλάβαινα πως εγίνετουν την μια στιγμή να νομίζεις πως έχεις ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ τζαι την άλλη να χασκογελάς τζαι να αππώνεσαι. Οπόταν μπορείτε να καταλάβετε την σύγχηση μου όταν κάτι που εν καταλαβαίνω και με εκνευρίζει πηλέ, συμβαίνει μου εμένα και εν μπορώ να το ελέξω.

Κάτω...
Στες στιγμές δυστυχίας ξεκινώ το γνωστό τροπάριο. Πρήζω τες φιλενάδες μου μέσω email. Πρήζω τον φίλο μου που τα τηλέφωνα..αν έβρω τζαι κανένα πλάσμα που να μεν αντρέπουμαι πρήζω του τα τζαι τζείνου face to face!  On the side, ξεκινώ την λίστα με τα πράματα για τα οποία είμαι ευγνόμων στο Θεό. Ξέρω εν αρμόζει στην ηλικία μου αλλα πιστέφκω στον Θεό με πάθος. Οϊ βέβαια το πάθος που απαιτεί να πηαίνεις εκκλησία, να νηστεύκεις και ούτω καθ' εξής αλλά το πάθος που άμαν μου λαλεί καμιά φιλενάδα μου το πρόβλημα της τζαι καρτερά να της πω καμιά λογική συμβουλή, εγω επιμένω να της λαλώ πως να μεν ανησυχεί τζαι ο Θεός διά μας μόνο όσα κακά μπορούμε να αντέξουμε τζαι πως σίουρα εννά της στείλει τζαι καλά στο πολλά εγγύς μέλλον και λοιπές γιαγίστικες θεωρίες τις οποιές πιστεύκω τζαι που πάνω. Τέλοπάντων back to the point. Τυχαίνει μου ας πούμε κυριολεκτικά να μπαίνω μες το ασανσέρ στη δουλειά μια χαρά κουπέπι τζαι ώσπου να φκω ναν γεμάτα τα μάθκια μου..Εν λογικό ας πούμε?

Πάνω..
Στες στιγμές ευφορίας εν το πολλοαναλύω, απλά απολαμβάνω το! Εν σαμπώς τζαι είμαι high. Ούλλα φαίνουνται μου καλά τζαι όμορφα..Εννοείται πως στον επίκεντρο του psychotισμού ειναι πάντοτε το Λονδίνο. Μισώ το Λονδίνο. Εν κουκλί το Λονδίνο. Γιάξ το underground. Ήντα ωραία που δκιαβάζω τα βιβλία μου το πρωί μες το τρένο..

Να κάτσω να ανησυχήσω μήπως;

I.e. να προσπαθήσω να με ψυχολογήσω; οξά απλά να μάθω to live with it και να σκάσω να περνώ...Εννοείτε πως εν πολλά time consuming η ψυχανάλυση οπότε επιλέγω να βκώ έξω καθώς εν Παρασκευή απόγευμα..πάω να τολμήσω ξανά να μπω στο ασανσέρ..λαλείτε να με ξανακλαμουρίσει? Έννα φέρω τον φίλο μου να το δέρει αν τολμήσει! Ακούεις ρε παλιοασανσέρ? Που εννά μου παίξεις εμένα τον αρτσιάκκη! Άτε να δω Α!

Η Σούλλα, τα τρένα, οι κινέζοι και τα πλυντήρια..

Καμιά φορά το να ζείς σε τούντη πόλη εν σαν την κούρσα μετ' εμποδίων.

ΕΜΠΟΔΙΟ 1 - ΤΑ ΤΡΕΝΑ

Την Τετάρτη είχαν απεργία  τα τρένα. Για να πάω δουλειά εχρειάστηκα τρία λεωφορεία, ένα ταξί, 15 λίρες και τρείς ώρες. Περίπου άλλα τόσα για να επιστρέψω σπίτι μου..

ΕΜΠΟΔΙΟ 2 - ΟΙ ΚΙΝΕΖΟΙ

Την Τετάρτη και την Πέμπτη είχαμε κάτι συναντήσεις με μια κινέζικη εταιρεία. Ήρταν 25 πλάσματα που την πλευρά τους (χωρίς καν να μετρώ τους μεταφραστές). Και δεν εμιλούσαν λέξη αγγλικά..Μέχρι και για να συστηθούμε εχρειαζούμασταν μεταφραστές.. Ας πούμε πως εφκάλαμε τριών ωρών δουλειά σε δύο ολόκληρες μέρες..

ΕΜΠΟΔΙΟ 3 - ΤΟ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ

Έπιασε με πανικοβλημένος ο φίλος μου ενόσω ήμουν διακοπές να με ενημερώσει πως έσπασε το πλυντήριο μας..Τελοσπάντων έκαμε ό,τι μας επαρατζείλαν να δούμεν αν σάζεται. Εν εσάζετουν..Επαραγκείλαμε καινούριο. Εν εκάμναν delivery Σαββατοκυρίακο. Βέβαια. Άλλωστε γιατί να κάμνουν..Ο κόσμος τις καθημερινές κάθεται τζαι καρτερά πλυντήρια. Ούτε δουλειές έχει, ούτε κοπελλούθκια τίποτε..Τέλοςπαντων..Παρασκευή είπαμε τους. Μεταξυ 3 με 9 είπαν μας. Καλώς.  Πιάνω σήμερα το πρωί να ρωτήσω μήπως μπορούν να μου πουν κάτι πιο συγκεκριμένο αν θα φύω που την δουλεία να μεν φύω άδικα. Όχι.  Ισως όμως να με πίασουν μιά ώρα πριν να έρθουν αλλά εν μπορούν ούτε καν τούτο να μου το εγκυηθούν. Οπότε, κατα τις  2 και 20 κάμνω την με ελαφρά πηδηματάκια που την δουλεία. Αντροπή μεγάλη αλλά τι να κάμουμε να μείνουμε δείχα πλυντήριο? Εν εγίνετουν..Εν 6 η ώρα. Με ήρταν, με επιάσαν με τηλέφωνο με τίποτε!

Το πιο τραγικό είναι πως σε καμιά απο όλες αυτές τις φάσεις εν εσικκίρτησα λεπτό. Άραγε έχω υπομονή γαιδάρου? Εν έχω! Βαρκούμαι πολλά να μου σπαταλούν τον χρόνο μου. Απλούστατα έμαθα ότι σε τούντη πόλη μια ζωή πρέπει να πηδάς εμπόδια. Αλλα πήδα τζαι να σε πηδήσουν εννα πάθουμε τζαι τίποτε καμιαν ημέρα τζαι να μεν το πάρουμε κάν πρέφα..

Καλό Σαββατοκυρίακο..

Σούλλα Φθινόπωρο/Χειμώνας 2010

Ήμουν geek που μιτσιά.Άρεσκε μου πάντα το η επιστροφή στο σχολείο για τους εξής λόγους:

1. Επελλάνησκα με τα βιβλιοπωλεία.. Ενθουσιάζουμον και εξακολουθώ να ενθουσιάζομαι με τις καινούριες πέννες, ειδικά τις pilot με την στρογγυλή μυττούα. Και τα box files αρέσκαν μου,  ελάτρευα τα box files..με dividers .. με όνειρα για ένα οργανωμένο μέλλον..που εξεπερνιούνταν πριν καν να μπει ο Οκτώβρης.

2. Λατρεύω τα καινούρια βιβλία. Είμαι βιβλιοφάγος (νομίζω εν περιττό να το κρύψω).

3. Εξανάβλεπα τες φίλες μου, αν τζαι τωρά που το σκέφτομαι, ομολογώ πως τις έβλεπα τζαι στις διακοπές οπότε τούτη η ατάκα που την σύρνουν συχνά ποδά ποτζεί για να δικαιολογηθεί ο geekismos είναι άκυρη και καθόλου δεν στέκει..Αν είσαι geek, δέχτου το, embrace it και move on!

4. Λοιπόν φτάνουμε στο ψητό! Ήμουν σίουρη κάθε χρονιά πως φέτος ήταν η χρονιά που θα έλαμπε το αστέρι μου. Είτε ακαδημαϊκά, είτε γκομενικά, είτε τελοσπάντων θα ανακαλύπτετουν το ταλέντο μου στην ηθοποιία, τον χορό, κάτι τελοσπάντων ήμουν εκατό τοις εκατό σίουρη πως θα εσυνέβαινε. Κάθε μα κάθε χρόνο! Δεν είχα καμία αμφιβολεία..

Έτσι λοιπόν κάθε Σεπτέμβρη επανέρχεται μου τζείντο αίσθημα του "μπορώ να καταφέρω τα πάντα." Εξακολουθώ να συνδέω ακόμα το Φθινόπωρο με τις καινούριες αρχές και με την πίστη πως σίγουρα τούντη χρονιά θα διαπρέψω (Σίγουρα σίγουρα! Θα γίνει το θάυμα! Δεν το αμφιβάλλω καθόλου!) Έτσι λοιπόν, .Σούλλα λαβς το Φθινόπωρο. Περιμένω με ανυπομονησία κάτι αλλά ο Θεός ξέρει τι...

Σούλλα η νησιώτισσα

Wake me up before you go go..

Ήρτε επιτέλους η μέρα που θα έφευγα για διακοπές. Επακέτταρα τα πραματούθκια μου (ούλλα τα φουστανούθκια, τα shortούθκια, τες χαβαιάνες,τες πλατφόρμες, τα δώρα της βαφτιστιτζιάς τζαι πάνω απ' όλα τα μαγιά μου. Έκατσα πας την βαλίτσα μου, έκλεισε με το ζόρι. Έκαμα τζαι online check in, ετύπωσα τζαι το boarding pass μου τζαι εξήχασα το στο γραφείο. Mες το ταξί για το αεροδρόμιο εν άντεξα και τον πειρασμό και άλλαξα το status μου στο facebook και έγραψα πως επιτέλους "Soulla is going home!!".Ως δαμέ πάμε καλά. Κλασσική ρουτίνα...Ετηλεφώνησα και του φίλου μου και ετραούδουν του:

ΛΕ-ΛΕ-ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ..

Φτάνω στο αεροδρόμιο και κάμνω και το κλασσικο κολπούι. Πάω στο business class check in το οποίο ήταν άδειο και ρωτώ την κοπέλα "Συγνώμη έκαμα online check in που πρέπει να πάω;"(πάντα πεταρίζοντας τις βλεφαρίδες..". FYI εν δοκιμασμένο πάντα κάμνει σε τζιαμέ check in, τυπώνει σου και καινούριο boarding pass..Μιά χαρά! Με το boarding pass όμως έδωκε μου τζαι ένα κουπόνι για φαγητό..Πριν προλάβω να ρωτήσω προς τι οι τόσες αγάπες..τσακ..4 ώρες καθυστέρηση λέει μου..ok δεν ήρτε το τέλος του κόσμου..ήταν και βραδινή η πτήση εμείναμε ένα αεροδρόμιο όφκερο με καμιά 300αρκά Κυπραίους.. Παν και οι καιροί που κάποιον θα ήξερες πας την πτήση να κόψεις μιά κουβέντα..Τέλοσπάντων απλώσαν οι Κυπραίοι μες το αεροδρόμιο..4 εξηντάρηδες εστρώσαν και την πιλόττα τους ..οι γυναίκες τους αιωρούνταν που πάνω τους και μέσα μέσα ενημερώναν τους περι  της καθυστέρησης τζαι εστήναμε τζαι οι υπόλοιποι φτί για να μεν χρειαστεί να ταράξουμε να πάμε να ελέξουμε που μόνοι μας..όσο να 'ναι έχουμε πλάκα σαν λαος..εγώ εγόρασα ένα σαχλοβιβλίο να περάσει η ώρα..εφκήκε μου και καλό..

Ποδά ποτζεί εφτάσαμε στην Λάρνακα..

Το νησούι μου το αγαπημένο με τες θαλασσούες του τζαι τες πυρές του εν το εχόρτανα με το τίποτε..όπου είχα φίλο και συγγενή που εγούσταρε θάλασσα έπιανα τον που το σιερούι τζαι επηένναμε..ρακεττούα, φραπέ, κολύμπια, ηλιοθεραπείες..Απόλαυσα..Ενθουσιάστηκα με την Λεμεσό..έγινεν αγνώριστη..ο κόσμος εχαλάρωσε, εφκάλαν επιτέλους οι Κυπραίες τα τακούνια και επικράτησε η havaiana..my kind of shoe..Εθυμήθηκα την γλύκα του Πισσουριού..εκτός απο destination για glam γάμους, είναι και μια πανέμορφη παραλία με καταγάλανα νερά και μια απίστευτα μαγευτική θέα..Εχάρηκα να κάθομαι στο δόμα στο χωριό και να βλέπω τα άστρα..μικρές πανέμορφες χαρές που δεν θα αφήσω τον εαυτό μου να ξεχάσει ποτε..

Το νησούι

Μερικές φορές νομίζω πως οι φίλοι μου που ζούν σε τούντο νησί εν το αγαπούν, εν το απολαμβάνουν και ούτε εκτιμούν τες ομορφιές του..ξεχάνεσαι μες τα προβλήματα της καθημερινότητας..πόσους γάμους έχεις να πάεις κάθε σαββατοκυρίακο, αν θα πιάσεις την προαγωγή που σου τάσσουν έχει τόσο καιρό, πόσα παν τα διαμερίσματα και τα χωράφκια την σήμερον ημέραν..αλλά καμιά φορά αν σταματήσεις για λίγο τζαι απλώσεις πίσω και απολαύσεις την ομορφιά και τα καλά πράγματα γύρω σου αντιλαμβάνεσαι πόσο όμορφο εν τούντο νησούι ..

Σούλλα φερ' τα μίλια σου!

Δεδομένα:

• Tο καλοκαίρι ήρθε κι έφυγε και ακόμα δεν πήγα διακοπές (ένα weekend getaway στις αρχές του Ιούλη ΔΕΝ μετρα!).
• Το Λονδίνο έχει επιστρέψει στον παλιό κακό, γκρίζο και βροχερό εαυτό του.
• Bρίσκομαι σε μια in between situations φάση (ο εργοδότης μου με δάνεισε σε ένα πελάτη για 6 μήνες. Οι ώρες που δουλεύω έχουν διαιρεθεί δια δύο  και το ίδιο έχει συμβεί και στην ποιότητα της δουλειάς της οποιάς κάνω).
• Διαβάζω το Anyone can do it (βιβλίο που έγραψαν οι enterpreneurs πίσω απ' την αλυσίδα Coffee Republic και το οποίο συνεχώς θέτει στον αναγνώστη βαθιά ερωτήματα για το τι ζήτας απ' την ζωή/καριέρα.)
• Σήμερα το πρωί θεώρησα σωστο να συζητήσω με τον παπά μου (τον πλέον παραδοσιακό τύπο) για το αν είναι καλή ιδέα να παραιτηθώ απο μιά δουλεία με την οποία έχω love hate relationship.
• Εψές έθεσα στον φίλο μου το γνωστό ερώτημα αν λοαρκάζει ποττέ να πάμε πίσω στην χώρα μας και κλασσικά ελίχτηκε με τρόπο γυρώ που την ερώτηση απόφυγε να την απαντήσει, εκατέβασα τα μούτρα μου τζαι έππεσα να τζοιμηθώ (note: to his defence όποτε είμαι έστω και λίο depressed ή υπο την επήρροια του PMS επιτήθουμαι του με τούντην ερώτηση στην οποία ο άνθρωπος σε πίο λογικές στιγμές we have established πως δεν έχει απάντηση).
• Βρίσκομαι υπο την επήρροια του PMS.
• Προχτές πάλε αποχαιρέτησα άλλη φίλη μου η οποία πιάνει τα βουνά και τα λαγκάδια και φέυγει απο το Λονδίνο κα πάει σε τόπους μακρινούς και εξωτικόυς κυνηγώντας νέες περιπέτειες.
• Προχτές επίσης κατά λάθος έλαβα μέρος σε συζήτηση του τύπου to χαρτ(ωθείς) or not to χαρτ(ωθείς) και to γεννοβόλ or not to γεννοβολ. Άσε πολύ κακό τούτες οι συζητήσεις με τες κορούες! Πέφτει πάντα κάμποσος διπλωματισμός, κάμποσα παραμυθία (προπαντως στον εαυτό του ο καθένας) και άλλες λοιπες weird κουβέντες..

Αποτέλεσμα

• Εσυγχύστηκα τέλεια!
• Εν έχω ιδέα τι μου γίνεται.
• Έχω τάσεις φυγής του τύπου να σηκωστώ τωρά που το γραφείο να αρκέψω να βουρώ ενη ξέρω ουτε τζαι γω για που.
• Ο νους μου γυρίζει που το σκέφτου σκέφτου.
• Έγραψα ακόμα δυό γραμμές του βιογραφικού μου.
• Το πρωί άφησα μήνυμα μες την βαλίτσα που επακκέταρε ο φίλος μου που πάει σήμερα Κύπρο για διακοπές του τύπου "I love you..pls συγχώρα με που σου βάλλω δύσκολα" τζαι παρολίγο να φιρτώ στο κλάμα που την συγκίνηση που εν θα τον δω για 4 ημέρες..

Συμπέρασμα

Άραγε να πάω να δω κανένα ψυχολόγο για πάσα ενδεχόμενο? Οι συναδέλφισσες που εν πολλα θύματα του καταναλωτιμού πηέννουν σε life coach μισση μου! Αλλα κουμπάρε αντί  £200 την επίσκεψη καμιά φορά εν καλύττερα να τα γράψω στο blog τζαι να ελπίζω πως εννά διευκρινήστει πως το PMS τελικά φταίει για όλα..