Σούλλα Αγάπη μου!

Τον τελευταίο τζαιρό βασανίζει με πολλά η αγάπη..Το concept ζευγάρι. To always and forever..

Κλασσικά, είχα πέντε πράματα μες τον νου μου τζαι επίστευκα τα.. ενόμιζα πως έτσι δουλεύκει ο κόσμος..αλλά μεγαλώνοντας οι θεωρίες μου καταρίπτονται μιά μιά οπως τα ντόμινα (ε τί εν ο πλυθηντικός του domino στα ελληνικα?)

Ας πούμε ξέρω ζευγάρια που ήμουν εκατό τοίς εκατό πεπεισμένη πως αγαπιούνταν και πως εταιριάζαν κλπ κλπ..είχαν κοινές αξίες, αρέσκαν τους τα ίδια πράματα, εθέλαν παρόμοια πράματα που την ζωή, επηαίναν τα τέλεια ο ένας με τους φίλους και την οικογένεια του άλλου, εμπνέαν ο ένας τον άλλο να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι..Ανακαλύπτω πως τέτοιου είδους ζευγάρια έχουν προβλήματα..Αλλά σοβαρά προβλήματα! 'Οι πελλάρες!

Προβλήματα του τύπου falling out of love και προβλήματα του τύπου να ξεχνάς τι σε έκαμνε να έισαι ερωτευμένος τόσα χρόνια! Πώς γίνεται τούντο πράμα???

Ζευγάρια που common sense wise ήμουν σίγουρη πως εν θα αντέχαν το test του χρόνου, άτομα που ήμουν σίγουρη πως θα εβαρκούνταν ο ένας τον άλλο, που ενόμιζα πως εν γίνεται να αγαπιούνταν και να συμπεριφέρονταν με τέτοιο τρόπο ο ένας του άλλου..βλέπω τα ευτυχισμένα και μαζί εδώ και χρόνια..προετοιμασμένοι να κάμουν θυσίες ο ένας για τον άλλο..

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΙΚΗ!!! Βασανίζει με τούτο το πράμα...εν μπορώ να μεν ξέρω τι εν το σωστό τζαι τι εν το λάθος..φοούμαι πως μια μέρα θα ξυπνήσω και θα ανακαλύψω πως τα πράγματα που έκαμνα τόσα χρόνια were not enough..ότι ο τρόπος που εσυμπεριφέρουμουν τόσο καιρο was not good enough..Ότι I am not enough..

Θέλω να πάω στην μάγισσα όπως στα παραμύθκια τζαι να μου πεί το μυστικό, να μου δώσει ένα μήλο, ακόμα ενα πακέττο ντομινα και το φίλτρο του forever and always..

Το καθήκον της Σούλλας

2011...Γρήγορα που πέρασαν τα χρόνια που λαλεί τζαι ο Καβάφης! 'Οσο μεγαλώνω τόσο πιο γρήγορα περνά ο χρόνος. Βρίσκω τον εαύτό μου να διερωτάται αν η ύπαρξη μας στη γη έχει κάποιο σκοπό και αν ναι, μήπως πρέπει να βιαστούμε να τον αντιληφθούμε για να προλάβουμε να τον ολοκληρώσουμε.

Ας πούμε συγχίζουμαι άμαν το πολλοσκέφτομαι. Ας πούμε αφού εν ηξέρω τι εν το σημαντικό σε τούντη ζωή, τι πρέπει να προσπαθήσω να καταφέρω πως στο καλό να το καταφέρω. Το ένστικτο μου λέει μου πως το τι εν το πιο σημαντικό για μένα είναι ναν καλά οι ανθρώποι που αγαπώ και να τους βλέπω και όσο μπορώ να τους κάμνω χαρούμενους εφόσον εμένα τζείνοι διουν μου τόση χαρά!

Που την άλλη άραγε πόσο σημαντική εν η καριέρα..αμαν είμαστε μιτσίοι εξέραμε πως το καλό παιδάκι κάμνει τα μαθήματα του και προσπαθέι να τα πάει καλά στο σχολείο επειδή τζείνο εν το καθήκον ενός παιδιού. Τωρά ενηξέρω τι εν το καθήκον μου..να γίνω επιτυχημένη (please define!), να φκάλω λεφτά (πόσα?), να κάμω μωρά (πότε?)..κάποιος να μου πεί τα καθήκοντα μου να βάλω τζαι 'γω τη ζωή μου σε μια τάξη. Ιδάλλως θα καταλήξω να κάμνω της κκελλές μου, η οποία κκελλέ μου λέει μου πως το σημαντικό σε τούντη ζωή εννα περνάς καλά! Τζαι εν μου ακούεται τζαι πολλά σαν καθήκον εμένα τούτο!!

Η άλλη Σούλλα..

Τον τελευταίο καιρό νιώθω λες και περιμένω το connecting flight μου και αυτό απλά δεν έρχεται. Νιώθω λες και είμαι in transit, ή τέλοσπαντων in a trance. Να εξηγηθώ. Ήμουν 6 μήνες σε ένα πελάτη ξαφνικά έρκουμαι πίσω στο γραφείο μου και ανακαλύπτω το εξης : I just couldn't care less. Εν αγχώνουμαι. Η ώρα πεντέμιση έξη κλείω τα τζαι φεύκω σαν την κυράτσα. Hello κοπέλα μου επέταξες στην στον κάλαθο την καριέρα ετσι απλά?

Η ας πούμε άλλο. Πιάνει με τηλ η μάμα μου και λέω της πως θα την πιάσω πίσω τζαι εν την πιάννω ποττέ..κόφτει με ας πούμε? Μα γιατί τούτη η αδιαφορία ούλλη?

Μιλούν μου οι φίλες μου τζαι ξεχάννω τι μου είπαν. Έρκεται ο φίλος μου σπίτι τζαι ξεχάννω τι ήθελα να του πω τόσες ώρες.

Μα...εν σάννα εν μια άλλη τζαι απλά εν την κόφτει η ζωή μου εμένα so εν ασχολείται να καμει keep up!! Τζαι εγώ νιώθω πολλά κουρασμένη να ασχοληθώ να την πείσω πως εν σημαντικά ούλλα τούντα πράματα τζαι ούλλοι τούτοι οι ανθρώποι τζαι να προσέχει να μεν τα χάσει ούλλα. Αλλά τζείνη θέλει απλά συνέχεια να φύει. Να ξεκινήσει να βουρά προς άγνωστη κατεύθυνση τζαι να πάει κάπου αλλού!

Οπόταν σήμερα θα την κάτσω μέσα σε ενα αεροπλάνο τζαι θα την στείλω εσσώ της. Τζαι ελπίζω να κόψει τζαι το heatrow τες εξυπνάδες τζαι να νομίσω πως εν το connecting flight μου τζαι να εξαφανιστεί τούτη η άλλη που τη ζωή μου..

Απολογούμαι if none of the above makes sense φταίει τζείνη η άλλη..

Let is snow, let it snow, let it snow..

Ξυπνησα απ' τις 5 το πρωί για το κλασσικό sneak a peak να ελέξω αν εχιόνισε.Βάλλω την γυάλλα, τυλίουμαι 2 sweatshirts, πάω στο παράθυρο, τραβώ την κουρτινουδα..και...γιούπι !! Εχιόνοζε και μάλιστα μεγάλες νιφάδες (άρα θα στοιβάσει)! Ηρέμησα τζαι επήα να ξαναππέσω. Άρπαξα αγκαλιά τον Μ και του ανακοίνωσα πως εχιόνισε. Εχαμογέλασε στον ύπνο του!

Ξαναξύπνησα στις 6μισι και για δύο ώρες συζητούσα με τον εαυτό μου κατα πόσο θα έπρεπε ή οχι να πάω δουλειά διότι "είμαι άρρωστη" και μες τα χιόνια η κατάσταση μου θα χειροτερέψει και δεν μπορώ και δεν αντέχω..εκεί που είχα πείσει τον εαυτό μου πως είχα δίκαο και "αμάν πλέον ούτε ενα sick leave εν μπορούμε να πιασουμε πλέον" και δεν θα πήγαινα, ξαφνικά αποφάσισα να πάω τζαι κανί πελλάρες έβαλα 4-5 layers, μπότες, καππελλούι, γάντια, σιάλι και εβγήκα έξω στην τρελλή ψατζή!

Ήταν όλα ολόασπρα. Το Λονδίνο ομορφαίνει και ηρεμεί με το χιόνι..λες και ο κόσμος slows down  να το απολαύσει. Γνωρίζοντας τους Λονδρέζους βέβαια εγω ξέρω πως κατακρίβεια ο κόσμος απλα επιβραδύνει τους ρυθμους λόγω ανάγκης! It just takes longer να περπατάς βήμα-βήμα μες το χιόνι ειδικά διότι δεν είμαστε και συνηθισμένοι στα χιόνια! Αν μπορούσαμε θα τα αγνοούσαμε και θα τρέχαμε στις δουλείες μας! Ευτυχώς όμως δεν μπορούμε!!

Τελοσπάντων, εγω σήμερα αποφάσισα οτι πρέπει οπωσδήποτε να αγοράσω "λαστιχοποδίνες". Ίσως έτσι καταφέρω να αποφύγς την επανάληψη των περσινών μου περιπετειών όπου κάθε δυό και τρείς εβρέθουμουν χαμέ με βρεμένο κ***ο!! Παίζουν πολλά ενδιαφέροντα στυλάκια σε wellingtons (λαστιχοποδίνες στα εγγλέζικα). Σπουδαία ήβρα project!!!

Σούλλα η Σινγκαπουρέζα

http://soullalondon.blogspot.com/2010/11/soulla-in-singapore.html

Όνειρα for sale

Όταν ήμουνα μικρή (τίρλαντιντανταντά)..

Εδείχναν κάτι διαφημήσεις στην τηλεόραση που ήταν μια πανέμορφη κοπέλα γύρω στα 25, με καστανόξανθα μαλλλια, παστούα,  που εφορόυσε καμελό στενό παντελόνι τζαι άσπρο πουκάμισο (νομίζω είχε τζαι ένα γαλάζιο πουλόβερ αφησμένο ανέμελα στους ώμους της) τζαι ετζιλιέτουν μες το γρασίδι με ένα μωρό γλυκούι ξανθούι και ένα μπέζ σκύλο τύπου λάμπραντορ.

Έτσι λοιπόν, αμαν εσκέφτουμουν την ζωή μου σαν "μεγάλη" εφορούσα καμελό παντελόνι και άσπρο πουκάμισο, είχα σπίτι με γρασίδια (άρα και αυλή), είχα ξάνθα μωρά, στάνταρ ειχα ένα λάμπραντορ και ετζυλιούμασταν ούλλοι μες τα γρασίδια και μες την τρελλή χαρα..

Και διερωτούμαι (τωρά που εμεγάλωσα και είδα το φως)..ποιός στο καλό εφαντάστηκε τούντη διαφήμηση τζι επούλησε μου την τζαι εμένα..

Άλλη εικόνα που μου έμεινε εν ένα ερωτευμένο ζευγάρι να περπατά σε μια παραλία ντυμένοι με jeans και άσπρα πουκάμισα. Σε ποιό φανταστικό κόσμο των στρουμφ γίνουντε τούντα πράματα; Nαι, όπως το φανταστήκετε μόνο στα έργα..Aλλά μες το νου μου άμαν είσαι madly in love κάτι τέθκοια κάμνεις..Επίσης ο grande γκόμενος φορεί στάνταρ jean με άσπρο πουκάμισο τζαι κατα προτίμηση εν ξυπόλητος!! Όποτε μου κάμει το χατήρι ο φίλος μου να φορέσει jean με άσπρο πουκάμισο I fall in love all over again..(drooling και άλλα τέτοια!).

Γενικά πολλές απ' τις ιδεές μου ως προς το what something should look like είναι επηρεασμένες από έργα και γενικά απ' την τηλεόραση και τα βιβλία που διαβάζω. Τo my defence, ειλικρινά εν είμαι πολλα μαννή και airheaded....απλά μεγάλωσα με κάποιες εικόνες να παρελάβνουν μπροστά μου και επηρεάστηκα!  Έννεν πως εν καταλαβαίνω πως εν πελλάρες τούτα ούλλα..αλλα καμιά φορά πιάνω τον εαυτό μου να διερωτάται αν κάμνω κάτι λάθος επειδή ούτε σπίτι έχω, ούτε καστανόξανθα μαλλιά, ούτε λάμπραντορ..και μήπως κάμνω κάτι λάθος;

Αποτέλεσμα : Πιάνω τηλέφωνο την μάμμα μου τζαι παουρίζω πως εν εκατάφερα τίποτε στη ζωή μου γιατί τα μαλλιά μου εξακολουθούν ναν μαύρα και σγουρά και δεν έχω καν σκύλλο. Η μάμμα μου εν ανησυχά με κάτι τέθκοια ευτυχώς, λέει μου "ναι ναι μάνα μου μεν ανησυχείς τζαι πήεννε κανένα κομμωτήριο..Τζαι πε τους να σου τα κόψουν τζαι λίο!". Οκ? ΟΚ!

Οι Λονδρέζοι της Σούλλας

http://soullalondon.blogspot.com/2010/10/soulla-s-londoners.html